Konsekwencje prawne

Kogo ma obowiązek realizacji założeń Rządowego Programu Dostępność Plus?

Ustawa o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami przede wszystkim zobowiązuje podmioty publiczne do jej przestrzegania. Ustawa wyraźnie określa podmioty publiczne, które objęte się nałożonymi obowiązkami, a należą do nich:

  • jednostki sektora finansów publicznych (art. 9 ustawy z 27.8.2009 r. o finansach publicznych, t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 869 ze zm.);
  • inne, niż określone wyżej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej;
  • związki podmiotów wymienionych w pkt. 1 i 2;
  • inne, niż określone w pkt. 1, osoby prawne, utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli podmioty, o których mowa w tym przepisie oraz w pkt 1 i 2, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot: finansują je w ponad 50% lub posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego;
  • związki podmiotów, o których mowa w pkt. 4.

Ustawa wskazuje również aby przedsiębiorcy oraz organizacje pozarządowe dążyły w prowadzonej działalności do zapewniania dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.

Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy, który wszedł w życie 06.09.2021 r., w przypadku gdy podmiot inny niż podmiot publiczny realizuje, na podstawie umowy zawartej z podmiotem publicznym, zadanie finansowane z udziałem środków publicznych, jest obowiązany do zapewnienia dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami w zakresie określonym w tej umowie.

Jakie są zasady składania wniosku o zapewnienie dostępności informacyjno – komunikacyjnej?

Każda osoba, bez konieczności wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ma prawo poinformować podmiot publiczny o braku dostępności informacyjno-komunikacyjnej tego podmiotu.

Z kolei osoba ze szczególnymi potrzebami lub jej przedstawiciel ustawowy, po wykazaniu interesu faktycznego, ma prawo wystąpić z wnioskiem o zapewnienie dostępności informacyjno-komunikacyjnej. Wniosek ten składa się do podmiotu publicznego, z którego działalnością jest związane żądanie zapewnienia dostępności.  We wniosku powinny znaleźć się następujące informacje:

  • dane kontaktowe wnioskodawcy,
  • wskazanie bariery utrudniającej lub uniemożliwiającej dostępność w zakresie informacyjno–komunikacyjnym,
  • wskazanie sposobu kontaktu z wnioskodawcą,
  • wskazanie preferowanego sposobu zapewnienia dostępności, jeżeli dotyczy.

Należy pamiętać, że ustawa przewiduje kilka zasad realizacji takiego wniosku:

  • zapewnienie dostępności, w zakresie określonym we wniosku o zapewnienie dostępności, następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku;
  • jeżeli zapewnienie dostępności, w zakresie określonym we wniosku nie jest możliwe w tym terminie, podmiot niezwłocznie powiadamia wnioskodawcę o przyczynach opóźnienia i wskazuje nowy termin zapewnienia dostępności, nie dłuższy niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku;
  • w przypadkach uzasadnionych wyjątkowymi okolicznościami, gdy zapewnienie dostępności w zakresie określonym we wniosku o zapewnienie dostępności jest niemożliwe lub znacznie utrudnione, w szczególności ze względów technicznych lub prawnych, podmiot publiczny niezwłocznie zawiadamia wnioskodawcę o braku możliwości zapewnienia dostępności, co nie zwalnia podmiotu publicznego z obowiązku zapewnienia dostępu alternatywnego;
  • w zawiadomieniu tym podmiot publiczny uzasadnia swoje stanowisko, w szczególności wskazuje okoliczności uniemożliwiające zapewnienie dostępności w zakresie określonym we wniosku.

Jak wygląda postępowanie skargowe w przypadku braku dostępności podmiotu?

W przypadku gdy podmiot nie zapewnił wnioskodawcy dostępności na tych zasadach wnioskodawcy służy prawo złożenia skargi na brak dostępności. Taką skargę należy przekazać do Prezesa Zarządu PFRON w terminie 30 dni od dnia:

  • w którym upłynął odpowiednio termin: 14-dni od złożenia wniosku wskazany w powiadomieniu,
  • otrzymania zawiadomienia.

Warto pamiętać, że postępowanie przed Prezesem Zarządu PFRON jest jednoinstancyjne.

Jeśli wniesiona skarga jest zasadna i zostanie stwierdzone niezapewnienie dostępności w zakresie żądanym przez skarżącego nastąpiło na skutek naruszenia przepisów ustawy, Prezes Zarządu PFRON nakazuje podmiotowi publicznemu w drodze decyzji zapewnienie dostępności wraz z określeniem:

  • sposobu zapewnienia dostępności skarżącemu,
  • terminu realizacji nakazu, nie krótszego niż 30 dni, a w sprawach szczególnie skomplikowanych – nie krótszego niż 60 dni, od dnia doręczenia decyzji.

W przypadku braku realizacji nakazu w terminie stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczące grzywny w celu przymuszenia. Organem egzekucyjnym w zakresie grzywien w celu przymuszenia jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo ze względu na siedzibę podmiotu, w stosunku do którego został wydany nakaz.

Ile wynosi grzywna za brak zapewnienia dostępności?

Ustawa o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami przewiduje maksymalną wartość grzywny oraz maksymalną łączną wartość łącznie nałożonych grzywien z tytułu tej samej skargi:

  • 10 tys. i 50 tys. zł dla osób fizycznych,
  • 50 tys. i 200 tys. zł dla pozostałych podmiotów, w tym osób prawnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1438 ze zm.)

Grzywna w stosunku do osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej może wynosić max 50 tys. zł i może być nakładana kilkakrotnie.

Udostępnij artykuł

Chcesz zwiększyć dostępność swoich usług dla osób głuchych?

Zapewnimy Ci dostęp do tłumacza migowego live, przetłumaczymy teksty i nagrania, a także przeprowadzimy szkolenie.
Artykuły, które mogą Cię zainteresować